تبلیغات
حرفی از جنس زمان - وظیفه شیعه در عصر غیبت
دوشنبه 16 دی 1387

وظیفه شیعه در عصر غیبت

   نوشته شده توسط: حسین پورمحرر    


«اَینَ مُبیدُ اَهلِ الفُسوُقِ وَالعِصیانِ والطُغیان» (كجاست نابودكننده ی اهل فسق و گناه وسركشان و ظالمان)
راه صحیح معرفت این است كه انسان از خدا بخواهد تا ولی خودش را به او بشناساند. زراره می گوید: از امام صادق(علیه السلام) شنیدم كه فرمود: « قائم ما قبل از قیام خود غیبت طولانی دارد.» زراره پرسید چرا؟ فرمود: « برای اینكه اگر ظاهر باشد، او را خواهند كشت و زمین را از حجت خدا خالی خواهند كرد.» آنگاه فرمود: ای زراره ! اوست كه انتظارش را می كِشند، اوست كه مردم در ولادت او شك می كردند، برخی می گویند: پدرش از دنیا رفت و فرزندی از خود به یادگار نگذاشت! برخی گویند: در شكم مادرش است، برخی می گویند: غایب است و برخی می گویند: به دنیا نیامده است. لیكن خدای سبحان می خواهد شیعه ی مرا امتحان كند و در این امتحان سخت، با حالی گریان دچار تردید می شوند. زراره كه گویا با شنیدن این كلمات وحشت زده شده بود، به فكر چاره افتاد و گفت: فدایت شوم، اگر من در آن زمان بودم چه كنم؟
امام صادق(علیه السلام) فرمود: اگر آن زمان را درك كردی پیوسته این دعا را بخوان كه: خدایا خودت را به من بشناسان كه اگر خودت را به من نشناسانی، پیامبرت را نخواهم شناخت.
خدایا پیامبرت را به من بشناسان كه اگر پیامبرت را به من نشناسانی، حجتت را نخواهم شناخت.خدایا حجتت را به من بشناسان كه اگر حجتت را به من نشناسانی، از دین منحرف و گمراه خواهم شد.                                          
برگرفته از آثار آیت الله جوادی آملی


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر